Δικαιώνεται 4 χρόνια μετά τον θάνατό του o ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ


ELEYUEROTYPIA.jpg
Μετά θάνατον δικαίωση για τον αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης, Στέλιο Αλεξανδρόπουλο

8/2/2010

Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΚΡΗΤΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΠΟΥΛΟΣ

Δικαιώνεται 4 χρόνια μετά τον θάνατό του

Της ΚΑΤΕΡΙΝΑΣ ΚΑΤΗ

Μετά θάνατον δικαίωση για τον αναπληρωτή καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης, Στέλιο Αλεξανδρόπουλο, είναι βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου που δέχεται ως απολύτως βάσιμες τις καταγγελίες του άτυχου καθηγητή (για τις οποίες μάλιστα είχε διωχθεί πειθαρχικά για δυσφήμηση του ΑΕΙ), για εισαγωγές ημετέρων στο Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) «Πολιτική Ανάλυση και Πολιτική Θεωρία».

 

Ανακοίνωσε τη δίωξή του, αποσύρθηκε και έσβησε από υπερτασική ισχαιμική

καρδιοπάθεια ο Στ. Αλεξανδρόπουλος

Με βούλευμά του (υπ' αριθμόν 3/2010) το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρεθύμνου παραπέμπει στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, Ιωάννη Παλλήκαρη, και τους πανεπιστημιακούς, Κωνσταντίνο Λάβδα, Δημήτρη Κοτρόγιαννο, Μαρία Μενδρινού και Ιωάννη Πυργιωτάκη να δικαστούν για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος που φέρονται ότι τέλεσαν το διάστημα από 1-1-2005 έως 20-2-2006 και έχει σχέση με τις διαδικασίες οι οποίες είχαν κινηθεί τότε σε βάρος του Στ. Αλεξανδρόπουλου.

Υπενθυμίζεται ότι οι καταγγελίες Αλεξανδρόπουλου για παρατυπίες στην επιλογή φοιτητών του συγκεκριμένου μεταπτυχιακού προγράμματος όχι μόνο δεν είχαν εισακουστεί, αλλά είχε κοινοποιηθεί σε βάρος του, τον Απρίλιο του 2006, δίωξη στο πειθαρχικό μελών ΔΕΠ. Στις 3-5-2006 και σε σύντομη συνεδρίαση της γενικής συνέλευσης ο Αλεξανδρόπουλος ανακοίνωσε στους συναδέλφους του καθηγητές την πειθαρχική του δίωξη δηλώνοντας ότι αρνείται να μπει σε επιστημονικό διάλογο με τους διώκτες του.

Στη συνέχεια, συναισθηματικά φορτισμένος ο τραγικός καθηγητής αποσύρθηκε στο γραφείο του όπου άφησε την τελευταία του πνοή από παθολογικά αίτια (υπερτασική ισχαιμική καρδιοπάθεια).

Στο εν λόγω βούλευμα, που εκδόθηκε τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατο του Στ. Αλεξανδρόπουλου, αναφέρεται ότι ο πρύτανης είχε αναθέσει «στον πρώην αντιπρύτανη, Ιωάννη Πυργιωτάκη, να διενεργήσει διοικητική προκαταρκτική εξέταση για όσα κατήγγειλε ο καθηγητής Αλεξανδρόπουλος αναφορικά με παρανομίες, διαδικαστικές και ουσιαστικές παραλείψεις που έγιναν κατά τη διάρκεια επιλογής υποψήφιων μεταπτυχιακών φοιτητών στο πρόγραμμα μεταπτυχιακών σπουδών "Πολιτική Ανάλυση και Πολιτική Θεωρία" του Τμήματος Πολιτικής Επιστήμης. Ο Πυργιωτάκης όμως περαίωσε την έρευνα χωρίς προηγουμένως να καλέσει τον Αλεξανδρόπουλο και παρέδωσε το πόρισμα στον Παλλήκαρη. Ο τελευταίος με τη σειρά του κίνησε πειθαρχική δίωξη, με την αιτιολογία ότι ο Αλεξανδρόπουλος "εξακολουθεί να επιδεικνύει συστηματικά συμπεριφορά βαρέως απάδουσα στην αξιοπρέπεια του πανεπιστημιακού λειτουργού, εξακολουθώντας να ασκεί αβάσιμη και δημόσια κριτική σε έργα και γνώμες οργάνων και μελών του πανεπιστημίου με χαρακτηρισμούς που συνιστούν αναξιοπρεπή συμπεριφορά". Με την πειθαρχική δίωξη ο πρύτανης ζητούσε να επιβληθεί στον Αλεξανδρόπουλο η προσήκουσα ποινή. Ωστόσο δεν τον κάλεσε όπως είχε υποχρέωση, εγγράφως, για ακρόαση».

«Είχε δίκιο»

Επί της ουσίας των καταγγελιών Αλεξανδρόπουλου τονίζεται στο βούλευμα ότι:

* «Η κριτική στην οποία προέβη ο Αλεξανδρόπουλος και για την οποία παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο ήταν δικαιολογημένη αναφορικά με την επιλογή των μεταπτυχιακών φοιτητών, γιατί ορισμένοι υποψήφιοι δεν αξιολογήθηκαν αντικειμενικά και αποκλείστηκαν από το μεταπτυχιακό πρόγραμμα, ενώ στον ίδιο δεν δόθηκε πρόσβαση σε όλα τα σχετικά στοιχεία και ειδικότερα στον αναλυτικό πίνακα μοριοδότησης των υποψηφίων που είχε καταρτιστεί και τα οποία είχε δικαίωμα και υποχρέωση να γνωρίζει».

* «Οι Λάβδας, Κοτρόγιαννος και Μενδρινού, καθηγητές του πανεπιστημίου, φέρονται ότι αρνήθηκαν να χορηγήσουν στον Αλεξανδρόπουλο τη λίστα μοριοδότησης, ο οποίος συμμετείχε στη γενική συνέλευση και επρόκειτο να εγκρίνει την επιλογή μεταπτυχιακών φοιτητών, παρά το επίμονο αίτημά του, να κατατεθεί η λίστα αξιολόγησης από τα μέλη της επιτροπής, σύμφωνα με το σύστημα κριτηρίων που είχε αποφασιστεί. Στην ενέργειά τους αυτή προέβησαν από πρόθεση για να μη λάβει γνώση της αναλυτικής βαθμολογίας των υποψηφίων από την οποία θα προέκυπταν ενδείξεις εύνοιας και αδικίας σε βάρος ορισμένων υποψηφίων και με πρόθεση να ωφελήσουν αυτούς που επέλεξαν».

* «Ο Αλεξανδρόπουλος, τονίζεται, ήταν ο μόνος που αντέδρασε και είχε ενστάσεις, ενώ το συμπέρασμα του πορίσματος (τότε) για τις καταγγελίες του ήταν ότι η διαδικασία επιλογής μεταπτυχιακών φοιτητών υπήρξε άψογη και οι αιτιάσεις του αβάσιμες».

Από την πλευρά τους οι κατηγορούμενοι αρνούνται ότι παραβίασαν το καθήκον τους, υποστηρίζουν ότι ουδέποτε δέχθηκαν πιέσεις για τα κριτήρια επιλογής των μεταπτυχιακών φοιτητών και αντιτείνουν ότι η αναλυτική βαθμολογία ήταν στη διάθεση του Αλεξανδρόπουλου και οι φάκελοι ήταν ανοιχτοί.

Πολιτική αγωγή έχει δηλώσει η χήρα του καθηγητή, Βασιλική Τσακανίκα, διά των συνηγόρων της, Ζωής Κωνσταντοπούλου και Θεόδωρου Τσούλα.


Πανεπιστήμια, Διώξεις